Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

2η και 3η Χρυσηίδες Ρέμβης

ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΗΧΩ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΤΟΥΣ
το θέμα ήταν η αδημονία των χρωμάτων
εφησυχασμένο ασπρόμαυρο γυμνών κορμιών
οριζοντίως και καθέτως υποψίες μοβ
στιχομυθίες χειλικές μπορντό
που ονειρεύονται την ηχώ της μοναξιάς τους
με υπαινιγμούς της Αλεξάνδρειας που χάνεται

καλός αγωγός γυμνού διλήμματος:
δίχα στεναγμών, περί κάλλους
περίακτοι συμβολισμοί με νήπιους πυρετούς
μέσα συθέμελης ζωής μετείκασμα θνητό
μικρό πράσινο επίνειο επιούσιας ομοιοκαταληξίας
ούρλιαξε σαν έτοιμο από καιρό
της λαγνείας σου τον τελευτώντα ρεμβασμό

κύκνειοι κάλυκες αείφυλλων γυναικών
στα έγκατα κτερίσματα της ρέμβης του PC μου


ΑΠΛΗ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΛΕΓΟΝΤΟΣ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ
Ιώ Βάκχε ευοί
σημείο απέραντο δυο κατά λέξη δισταγμών
χαρίζοντας τη λάμψη του τυχαίου «κλικ»
στις λέξεις που έντυσαν κατάσαρκα
είλωτες υπερρεαλισμούς-
απλή σκέψη του λέγοντος όνειρα του μη πραγματικού
ικεσίας στεφάνι σε ποιο βωμό;


ο φακός από μόνος του από μηχανής Ποίημα
αγγίζει υποβολιμαία της φωτοσκίασης το χάζι
καθώς απ’ τα ψηλά τ’ αλώνια διγενών στίχων
γυναίκα ποθεινότερη απ’ τα κρουστά φτερά της
ανασαίνει ριπές μονοσύλλαβης ερημίας


ο φωτογράφος εντωμεταξύ παλίμβουλος
γλιστρά και χάνεται
σε αυτοσχέδιες ζωγραφιές
νερατζούλας φουντωτής:


πλεκτάνη Επιφάνειας Λέξεων στο Ποίημα

[Τάσος Κάρτας, από ΜΗΧΑΝΗΣ περίακτοι συνειρμοί οδοφράγματος σιωπής: πλύνε βάλε λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό… Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή, Φαύλος Κύκλος πολύφημης (από)Στροφής – ART by κ ART ά SOS ]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου