Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

28η και 29 Χρυσηίδες Ρέμβης

ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ ΞΕΓΕΛΑΕΙ Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ
ο στίχος σου ο πεντακοσιομέδιμνος λέξη ζευγίτης
συνειδητή παρήχηση σκιρτήματος συμβολισμών
που άνοιξε τα χρώματα στο φόρεμα της άνοιξης,
που άκουσε τον άνεμο πρωθύστερης έπαρσης,
που στης πράσινης θάλασσας το κατωσέντονο
στρώνει σιωπή υποτείνουσα ιωβηλαίου καταπέλτη

Κάλπικος καλπάζει ο λόγος της ειρωνείας
τον εαυτό της ξεγελάει
 η εξομολόγηση στην ενδοχώρα του Ποιήματος
αδύνατον να παραδεχθείς την Ομοιοκαταληξία
συγκαλυμμένου ρεμβασμού

κι απεγνωσμένα από τότε
άλλος προφήτης Ηλίας στίχος
προνομιακός αφηγητής φωτιάς,
προβάρει τη μηδενική εστίαση της δυνατής κραυγής του
στ’ αργυρό δισάκι εσωτερικού μονόλογου

ερήμην της μεταφυσικής άπλετου σώματος


ΠΡΟΣΗΚΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΤΟ ΚΑΤΑΠΕΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΤΙΧΩΝ
λέξεις σαν έτοιμες από καιρό
όνειρα σαν βγουν στις αποστάσεις τους
μέσα συθέμελη σιωπή, δέλτα δενδρόβιο
άναυλο και φευγαλέο «κλικ»
φιλί κρυμμένο
στον επίγειο λυρισμό μιας άνοιξης

«συν Αθηνά» και σέλας στιλπνόν
έτη φωτός στα χρώματα της σέπιας
ασύδοτοι υπαινιγμοί παλίρροιας
με την οδύνη της ικεσίας τους στη διαπασών-
το καταπέτασμα της εξουσίας στίχων…


θα κορφολογήσω στο φασκιωμένο
με λιλά κι άσπρα χρυσάνθεμα
κολοβό μου ποίημα
προσήκον κόκκινο ανοιχτό

λαξευμένο ανάγλυφο φωνήεν
στην άκρη μεταξένιου ονείρου


[Τάσος Κάρτας, από ΜΗΧΑΝΗΣ περίακτοι συνειρμοί οδοφράγματος σιωπής: πλύνε βάλε λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό… επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά Φαύλος Κύκλος Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή,  πολύφημης (από)Στροφής - ART by Michael Maier Photography ] 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου