Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

26η και 27 Χρυσηίδες Ρέμβης

ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΠΤΕΡΝΑ ΦΥΛΛΟΒΟΛΟΥ ΛΟΓΟΥ
προφητεύω τη χρυσή βροχή
με σινιάλο υγρόληκτα μογγολικά στιχάκια
η αλήθεια της ζωγραφιάς των στίχων
κουμπωμένη μέχρι το λαιμό-
αχίλλειος πτέρνα φυλλοβόλου λόγου


μες στη στρεβλή αναίδεια της νυκτός
υποτακτική αιδώς χθόνιων ήχων

ω τάδε βίωμα, ω δείνα μετοικεσία
εν πολλαίς αμαρτίαις ομοούσιο όνομα αυγερινής
ανάγλυφη χλωμή, πρωτόπλαστη πελιδνή
ένας καβγάς πολύτιμος
που απόμεινε Νεφέλη,
πολυώνυμη λερναία εμμονή
με τα φτερά της καστανιέτες στο χορό των λουλουδιών-

είναι άραγε το μήνυμα όπου μπορεί να τελειώνει
η συναίνεση που εξασφάλισε
το ποίημα μου το γανωμένο στο μίτο λουλουδιών;

Εμβόλιμα στη μεταφυσική ανησυχία
διαδραματίστηκαν δυο σώματα γυμνά


ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΡΕΜΒΗ ΜΕ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΗΜΑ
ποίημα που τεντώθηκε στους στίχους
στίχοι μες τη νύχτα
εν ριπή κοπετού φωνήεντα εκκρεμή
με «γης μαδιάμ» και «έξω φρενών»


αν γίνουν ποίημα σέπεται
αν μείνουν στη σιωπή τρώνε τα σωθικά τους

σφίγγα χιαστί, λόγια μικρά
μοναξιά αυτόματη γραφή
απ’ το φιλί που δεν κατάλαβε
το λυρικό του πάντα
απ’ τη λάμψη και τους υπαινιγμούς
που έχουν τα όνειρα

βολεύονται τα χέρια των ποιητών
στην έτοιμη δομή ραγδαίων στίχων
λάθρα βιώσαντες
χρησμούς γραμματιζούμενους

ερείπια ιερόδουλα γαλάζιου λώρου της ζωής
για ένα βλέμμα μισοφέγγαρο πυρρό


[Τάσος Κάρτας, από ΜΗΧΑΝΗΣ περίακτοι συνειρμοί οδοφράγματος σιωπής: πλύνε βάλε λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό… επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά Φαύλος Κύκλος Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή,  πολύφημης (από)Στροφής] 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου