Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

40η και 41η Χρυσηίδες Ρέμβης

ΒΡΕΧΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΡΕΜΒΑΣΜΟ ΔΙΦΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΘΩΝ
ω σώμα αιώνιο σχήμα έρωτα κατά βάθος
ω σιωπή λαβύρινθε της αχανούς ψυχής
τετράγωνο φωτιάς,
γη και ύδωρ στον κύβο,
αέρηδες φουρτουνιασμένης θάλασσας
πολύφυλλα ιδεογράμματα
στη νιοστή τους δύναμη


βρέχει λοιπόν μοναξιά στίχων


μ’  ένα τσιγάρο τρέχει πιο εύκολα ο ρεμβασμός
διφορούμενων πόθων
μαινάδα σκέψη  καταμεσής στο ρήμα της
κι απ’ την άλλη μεριά ενός κίτρινου φύλλου
χαλαρή διάθεση μες την καρδιά του φθινοπώρου


θα ’ρθουν αναδρομικά μέρες του στοχασμού
θα εξισωθεί ο χαμένος καιρός
με το μελλούμενο δρόμο

Αρκεί να κρατήσεις
καθάριο έρωτα φιλοσοφίας
απέναντι στον ίλιγγο τους


ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΞΗ ΔΙΑΜΕΛΙΖΟΝΤΑΣ ΙΜΑΤΙΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ
αντί «ωραίο πλάσμα»
γράφω στον απέναντι στίχο
«ο κήπος βλέπει να λάμπουν οι σταγόνες των στιγμών»
μιας διπλανής μου Χρυσηίδας Πόρτας


Χρυσηίδες Λέξεις
συμπληγάδες λίμπιντο
δροσοσταλιά κόκκινης κλωστής
και τα μπουμπούκια κρήνες,
παρομοίωση που πέτυχε δούρειο χρησμό:
«σε γνωρίζω από τη λέξη,
που είχε κάποτε ένα πέλαγος χρωμάτων βλέμμα…»



βλέπετε;
μιλώ μιαν άλλη γλώσσα,
διαμελίζοντας ιμάτια προσχήματα


με υποτάσσει η πεμπτουσία των ανατροπών:
σήμερα παραλήρημα φυλλοβόλου λόγου,
έκπληκτες λέξεις,
γόρδιο κενό χρόνου, χώρου, ιδεών
αύριο με ούριο δεκαπεντασύλλαβο...


Θεομηνία τελευταίου σώματος ερήμην εφηβείας…


[Τάσος Κάρτας, από ΜΗΧΑΝΗΣ περίακτοι συνειρμοί οδοφράγματος σιωπής: πλύνε βάλε λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό… επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά Φαύλος Κύκλος Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή,  πολύφημης (από)Στροφής ] 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου