Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

α-στερητικό ΠΟΙΗΜΑ σε αναζήτηση της εικόνας του (στις αγκύλες πολύφημης (από)στροφής εμβόλιμου στίχου:

Το αίμα το ρίγος το σύννεφο το έρμαιο Φύλλο συκής… στωικό κι ουδέτερο Νερό στο αυλάκι με τον πρώτο τυχόντα συνειρμό… Ερείπια και ίαμβοι, φιγούρες γυμνές, Ασώματο Ποίημα Στήθος Κραταιό, Άμιλλα ευγενής σαμιαμίθι κοπετός… Ο Έρωτας, αγάπη στην ακροθαλασσιά, Ο Ίλιγγος, πόθος υγρός, Εξαίσια Σιωπή υψικάμινος… Τρίστιχο τρίπτυχο, αμφίσημο κι αμφίθυμο Σταλαγμίτη το σταλακτίτη μες το τρισάγιο ο λάκκος με τη φάβα του!.. Ω το αρσενικό το γένος δάχτυλο κρουστό, Έρκος οδόντων, Φωνήεν ιδεών!..Το Μου το Νι το πράγμα το αι δύο, Το… σύμφωνο!.. το υγρό σ’ άλογο γένος, υπεροψία και μέθη γυρεύοντας θηλυκό οργασμό...



ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΚΥΛΕΣ ΠΟΛΥΦΗΜΗΣ (από)ΣΤΡΟΦΗΣ ΕΜΒΟΛΙΜΗΣ ΚΡΑΥΓΗΣ:
Στου μυαλού μου το χαρέμι
πάντα ζει μια οδαλίσκη…
«που όλο θέλει να ρωτάει τι σημαίνει…»

Και ξαφνικά είναι πολύ πρωί 
στο πιο γλυκό σου ύπνο πάνω κι ονειρεύεσαι… 

Και δεν θυμάσαι πια αν είναι Κυριακή 
που έχεις ονειρευτεί  ένα άσμα λαϊκό 
ή αν είναι ένας στίχος που ονειρεύεται…


Στιγμές με σπασμένο κωδικό φεγγάρι 

Άνω Τελεία Άειδε αΐδιο ε!, δύο 
Κύκνειο άσμα στήλη άλατος 
Αντικατοπτρισμός
Επιφώνημα περιφραστικό:

Έλα ν’ ανταμώσουμε
στο Κενό των πολυσύλλαβων προθέσεων μας…
δίχως επιρρήματα και σκοπό  


Γιατί,  όπως λένε οι σοφοί δυο φορές στο ίδιο ρέμα
ποιος μπορεί ξανά να μπει;

Ανω σχώμεν αποσιωπητικά…

το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά της Έριδος 
φίδι στον κόρφο σου, φίδι που σ’ έφαγε
δίχως μιλιά, Λάχεσις, Κλωθώ, βάτος, θηλιά 

Κλωστή καιόμενη, ανάσκελη Ατροπός


ΞΟΡΚΙΖΩ ΕΙΚΟΝΕΣ ΡΗΜΑΤΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ: 
Με τη μεταφορική δύναμη που ’χουν τα ρήματα 
Μόνο στην Ποίηση 

Σε φιλώ. Σε θέλω
Και -μα τη πίστη μου στις λέξεις-
Σ’ αγαπώ!
(με όποια σειρά… στη λυρική μου πλάνη)

Λόγια ν’ αγαπιόμαστε… με λόγια
Για τα μάτια και τον υπερρεαλισμό…
Σιγά το βύσσινο δηλαδή κι η ομοιοκαταληξία 
Κι η αναζήτηση πραγματικότητας 
Στα αιμοφόρα όνειρα πι και φι και φευ

 Πες μου τώρα κάτι, μικρή πράσινη Ευάδνη,
μούσα κι έμπνευση Ποιητών!
Μίλα, πες μου κάτι, πες Μου…
Νι –ουρλιαχτό που οξύνεται 
Και δρασκελιά στον άλλο στίχο μ’ άλλο σπασμό

Με φάγανε τα ρήματα κι οι εκδοχές τους 
κι ούτε ένα Ποίημα … περιωπής!

[Τάσος Κάρτας από την εκδοχή «ΥΠΕΡΗΧΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ (τάχα…) 58η, 59η και 60η Χρυσηίδα Ρέμβης, από ΜΗΧΑΝΗΣ περίακτοι συνειρμοί οδοφράγματος σιωπής: πλύνε βάλε λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό… Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή, Φαύλος Κύκλος πολύφημης (από)Στροφής – ART by Waldemar Strempler ]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου